Shloka 6
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
तत्र सम रम्या विपुला विशोका: सुपुष्पिता: पुष्करिण्य: सुपुण्या: । अकर्दमा मीनवत्य: सुतीर्था हिरण्मयैरावृता: पुण्डरीकै:,वहाँ सुन्दर, विशाल, शोकरहित, अत्यन्त पवित्र तथा सुन्दर पुष्पोंसे सुशोभित छोटे- छोटे सरोवर हैं। उनमें कीचड़का नाम नहीं है। उनमें मछलियाँ निवास करती हैं। उन सरोवरोंमें उतरनेके लिये मनोहर सीढ़ियाँ बनी हुई हैं और वे सभी सरोवर सुवर्णमय कमल- पुष्पोंसे आच्छादित रहते हैं
tatra sam ramyā vipulā viśokāḥ supuṣpitāḥ puṣkariṇyaḥ supuṇyāḥ | akardamā mīnavatyaḥ sutīrthā hiraṇmayair āvṛtāḥ puṇḍarīkaiḥ ||
ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಮನೋಹರವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಶೋಕವಿಲ್ಲದ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಅರಳಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಸರು ಇಲ್ಲ; ಮೀನುಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ; ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸುಂದರ ಘಾಟಗಳು ಮತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿವೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆರೆಯೂ ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತದೆ।
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the idea of tīrtha and sacred space: purity (akardamā), auspiciousness (supuṇyāḥ), and orderly access for ritual bathing (sutīrthāḥ) symbolize an environment conducive to inner clarity and merit, where nature itself reflects dharmic harmony.
Mārkaṇḍeya describes a wondrous region marked by beautiful, holy lotus-ponds—mudless, full of fish, with pleasant bathing-steps—covered with golden lotuses, as part of a larger depiction of an extraordinary sacred landscape.