Shloka 8
Bhīmasena’s Himalayan Hunt and Seizure by the Ajagara (भीमसेनस्य अजगरग्रहणम्)
महाराज! इस प्रकार सम्मानित होकर मैं उस पवित्र इन्द्रभवनमें गन्धर्वकुमारोंके साथ सुखपूर्वक रहने लगा ।। ततो मामब्रवीच्छक्र: प्रीतिमानमरै: सह समयो.र्डजुन गन्तुं ते भ्रातरो हि स्मरन्ति ते,तदनन्तर देवताओंसहित इन्द्रने प्रसन्न होकर मुझसे कहा--'अर्जुन! अब तुम्हारे जानेका समय आ गया है; क्योंकि तुम्हारे भाई तुम्हें बहुत याद करते हैं”
mahārāja! evaṁ sammānitaḥ san ahaṁ tasmin pavitre indra-bhavane gandharva-kumāraiḥ saha sukhapūrvakaṁ nivāsam akaravam. tato mām abravīc chakraḥ prītimān amaraiḥ saha— “samayo ’rjuna, gantuṁ te; bhrātaro hi smaranti te.”
ಮಹಾರಾಜ! ಹೀಗೆ ಸತ್ಕೃತನಾಗಿ ನಾನು ಆ ಪುಣ್ಯ ಇಂದ್ರಭವನದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವ ಯುವಕರೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು—‘ಅರ್ಜುನ! ಈಗ ನಿನ್ನ ಹೊರಡುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.’
अजुन उवाच
Educational Q&A
Honor and divine favor are not ends in themselves; even after receiving celestial hospitality, one must return when duty calls. The verse highlights dharma as timely action—responding to the needs of one’s family and mission rather than remaining in comfort.
Arjuna has been living happily in Indra’s sacred abode among the Gandharvas. Indra, pleased and accompanied by the gods, informs him that it is time to leave because Arjuna’s brothers are yearning for him and remembering him.