Shloka 12
Jaṭāsura-praveśa, Draupadī-apaharaṇa, and Jaṭāsura-vadha (जटासुरप्रवेशः द्रौपद्यपहरणं च जटासुरवधः)
ते तु दृष्टवैव कौन्तेयमजिनै: प्रतिवासितम् | रुक्माड्रदधरं वीरं॑ भीम॑ भीमपराक्रमम्
te tu dṛṣṭvaiva kaunteyam ajinaiḥ prativāsitam | rukmāṅgadadharaṃ vīraṃ bhīmaṃ bhīmaparākramam ||
ಅವರು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಭೀಮನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು—ಮೃಗಚರ್ಮದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಾಂಗದಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವೀರನು, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ; ವನವಾಸದ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ತಾಳುವ ಅದೇ ಅಜೇಯ ಬಲ ಅವನೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in conditions of hardship (such as forest life and ascetic clothing), true strength and heroic resolve remain aligned with dharma; outer austerity does not diminish inner valor.
The narrator describes how certain observers, upon seeing Bhīma (Kuntī’s son) dressed in deerskins yet adorned with golden armlets, recognize him as a mighty hero of fearsome prowess.