Shloka 84
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
दृष्टवा चैनं महाबाहुरेक॑ तस्मिन् महावने । अथोपसूत्य तरसा विभीर्भीमस्ततो बली,परम बुद्धिमान् बलवान् महाबाहु भीमसेन उस महान् वनमें विशालकाय महाबली वानरराज हनुमानजीको अकेले ही स्वर्गका मार्ग रोककर हिमालयके समान स्थित देख निर्भय होकर वेगपूर्वक उनके पास गये और वज्र-गर्जनाके समान भयंकर सिंहनाद करने लगे। भीमसेनके उस सिंहनादसे वहाँके मृग और पक्षी थर्रा उठे
dṛṣṭvā cainaṃ mahābāhur ekaṃ tasmin mahāvane | athopasūtya tarasā vibhīr bhīmas tato balī ||
ಆ ಮಹಾವನದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಕಂಡ ಮಹಾಬಾಹು, ಬಲವಂತ, ನಿರ್ಭಯ ಭೀಮನು ವೇಗದಿಂದ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Physical might and fearlessness, when driven by pride, are incomplete; they must be tempered by humility and discernment. Bhīma’s aggressive display is set against Hanumān’s superior, composed strength, pointing toward ethical self-mastery as the higher power.
Bhīma sees a solitary, enormous monkey (Hanumān) standing like a mountain in the great forest, as if obstructing the way. Bhīma rushes up and roars like a lion; the animals and birds tremble, highlighting Bhīma’s intensity and setting up the ensuing interaction and instruction.