Shloka 73
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
स लाडूलरवस्तस्य मत्तवारणनि:स्वनम् । अन्तर्धाय विचित्रेषु चचार गिरिसानुषु,पूँछके फटकारनेकी आवाजसे वह महान् पर्वत हिल उठा। उसके शिखर झूमते-से जान पड़े और वह सब ओरसे टूट-फ़ूटकर बिखरने लगा। वह शब्द मतवाले हाथीके चिग्धाड़ोेकी आवाजको भी दबाकर विचित्र पर्वत-शिखरोंपर चारों ओर फैल गया
sa lāḍūlaravas tasya mattavāraṇa-niḥsvanam | antardhāya vicitreṣu cacāra girisānuṣu ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನ ಬಾಲದ ಚಟಾಕ ನಾದವು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಘೋಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಉಗ್ರವಾದುದು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅಂತರಧಾನವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ವಿಚಿತ್ರ ಗಿರಿಸಾನುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how power can be sensed through its effects even when its source is unseen: a reminder to read signs carefully in the wilderness of life, where hidden forces—fear, desire, or destiny—may move silently yet leave unmistakable traces.
A being or object (contextually already introduced) moves through the mountain terrain; it becomes hidden from view, yet its loud, crackling roar—surpassing even an intoxicated elephant’s trumpeting—echoes across the varied mountain slopes and peaks.