Shloka 30
Sātyaki’s Call for Intervention and Yudhiṣṭhira’s Vow-Bound Restraint (सात्यकिवाक्यं—धर्मराजस्य धैर्यनिश्चयः)
तेडन्योन्यमामन्त्रय तथाभिवाद्य वृद्धान् परिष्वज्य शिशुंश्व॒ सर्वान् । यदुप्रवीरा: स्वगृहाणि जग्मु- स््ते चापि तीर्थान्यनुसंविचेरु:,तत्पश्चात् वे यादव-पाण्डव वीर एक दूसरेकी अनुमति ले, वृद्धोंको प्रणाम करके, बालकोंको हृदयसे लगाकर तथा अन्य सबसे यथायोग्य मिलकर अपने अभीष्ट स्थानको चल दिये। यादववीर अपने घर गये और पाण्डवलोग पूर्ववत् तीर्थोंमें विचरने लगे
te
9
1
1 anyonyam 1mantrya tath1bhiv1dya v5ddh1n pari 63vajya bib6b 43b ca sarv1n | yadupravbr1 25 svag5h1 47i jagmus te c1pi tbrth1ny anusamvic 63eru 25 || tat pabc1t ||
ನಂತರ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ವಿದಾಯ ಪಡೆದು, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಇತರ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ತಮತಮ ಇಷ್ಟಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಯಾದವ ವೀರರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ಪಾಂಡವರು ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic conduct in separation: seek mutual consent, honor elders with salutations, show tenderness to children, and relate to all according to propriety. Ethical life is expressed through disciplined social behavior as much as through grand vows.
After a meeting, the groups part ways: the Y1dava heroes depart for their homes, while the P1 47 0davas continue their earlier course of traveling among sacred tbrthas, maintaining their pilgrim-like mode of life.