Shloka 7
Adhyāya 96: Nārada Guides Mātali in Varuṇa’s Realm
Varuṇa-loka Darśana
इनके सिवा ये दूसरे जो मनुष्य, पशु, पक्षी तथा जीवलोकमें विचरनेवाले अन्यान्य तिर्यग्योनिके प्राणी हैं, वे अल्पकालमें ही कालके गालमें चले जाते हैं ।।
imeṣāṃ śeṣā ye ’nye manuṣyāḥ paśavaḥ pakṣiṇaś ca jīvaloke vicaranā anye ’nye tiryagyonayaḥ prāṇinaḥ, te ’lpakālenaiva kālasya gāle praviśanti. bhūyiṣṭhena tu rājānaḥ śriyaṃ bhuktvā āyuṣaḥ kṣaye mṛtyum upetya sukṛtaduṣkṛtayoḥ phalaṃ bhoktuṃ punaḥ taruṇāḥ pratipadyante.
ಇವುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಇತರ ಮನುಷ್ಯರು, ಪಶುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ನಾನಾವಿಧ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಕಾಲದ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬಹುಪಾಲು ರಾಜರು ರಾಜಶ್ರೀಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ತಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ–ಪಾಪಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪುನಃ ಹೊಸ ಯೌವನಜನ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
कण्व उवाच
Educational Q&A
All embodied beings are quickly overtaken by Time, and even powerful kings—after enjoying prosperity—must face death and then reap the consequences of their actions through further births. Royal status does not exempt one from karma and impermanence.
Kaṇva is reflecting on mortality and the karmic cycle: ordinary creatures perish swiftly, while kings typically pass from worldly splendor to death and then return to embodied life to experience the fruits of merit and demerit.