Shloka 7
Udyoga-parva Adhyāya 3 — Sātyaki on Inner Disposition, Legitimacy, and Coercive Readiness
यदि कुन्तीसुतं गेहे क्रीडन्तं भ्रातृभि: सह । अभिगम्य जयेयुस्ते तत् तेषां धर्मतो भवेत् । समाहूय तु राजानन क्षत्रधर्मरतं सदा
yadi kuntīsutaṃ gehe krīḍantaṃ bhrātṛbhiḥ saha | abhigamya jayeyus te tat teṣāṃ dharmato bhavet | samāhūya tu rājānaṃ kṣatradharmarataṃ sadā |
ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಪಾಶಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಜಯವನ್ನು ಅವರ ಧರ್ಮಜಯವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಸದಾ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಮೋಸ ಮತ್ತು ಕಪಟದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A victory is ethically valid only when gained through fair and appropriate means; defeating someone through summons, manipulation, and deceit cannot be justified as ‘dharma’, even if it produces a technical win.
The speaker contrasts a hypothetical fair contest—approaching Yudhiṣṭhira at home during play and winning—against what actually occurred: Yudhiṣṭhira was summoned and then defeated through trickery, highlighting the moral stain behind the Kauravas’ earlier success.