Shloka 10
अम्बोपाख्याने तापसानां विचारः तथा होत्रवाहनस्य उपदेशः
Ambā among ascetics; Hotravāhana directs her to Paraśurāma
अम्बा तमब्रवीद् राजन्ननड्रशरपीडिता । नैवं वद महीपाल नैतदेवं कथंचन,राजन! यह सुनकर कामदेवके बाणोंसे पीड़ित हुई अम्बा शाल्वराजसे बोली --'भूपाल! तुम किसी तरह भी ऐसी बात मुहसे न निकालो। शत्रुसूदन! मैं भीष्मके साथ प्रसन्नतापूर्वक नहीं गयी थी। उन्होंने समस्त राजाओंको खदेड़कर बलपूर्वक मेरा अपहरण किया था और मैं रोती हुई ही उनके साथ गयी थी
ambā tam abravīd rājann anaṅgaśara-pīḍitā | naivaṁ vada mahīpāla naitad evaṁ kathaṁcana ||
ಅನಂಗನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಅಂಬಾ ಹೇಳಿದಳು—“ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಡ. ಭೂಪಾಲನೇ, ಇದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಾಗಲ್ಲ. ನಾನು ಭೀಷ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಲೂ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೂ ಹೋಗಿಲ್ಲ; ಸೇರಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಅವನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು, ನಾನು ಅಳುತ್ತಲೇ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋದೆ।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds ethical accountability in relationships and political decisions: Amba insists on truthfully stating that her removal by Bhishma was not voluntary, highlighting the moral weight of consent and the consequences of force even within royal customs.
Amba, distressed by love and rejection, addresses King Shalva and refutes any claim that she went to Bhishma willingly. She clarifies that Bhishma forcibly abducted her after routing other kings, and she accompanied him only while crying.