Shloka 13
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
अधर्मश्चानुबन्धो5त्र घोर: प्राणहरो महान् । अनिष्ट क्षानिमित्तक्ष न च शक्यश्ष भारत,“तुम्हारे भीतर यह विपरीत वृत्ति बारंबार देखनेमें आती है। भारत! इस समय तुम्हारा जो दुराग्रह है, वह अधर्ममय ही है। उसके होनेका कोई समुचित कारण भी नहीं है। यह भयंकर हठ अनिष्टकारक तथा महान् प्राणनाशक है। तुम इसे सफल बना सको, यह सम्भव नहीं है
adharmaścānubandho ’tra ghoraḥ prāṇaharo mahān | aniṣṭakṣānimittaś ca na ca śakyaḥ, bhārata ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಭಾರತ! ನೀನು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಮಾರ್ಗವು ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಬಂಧಿತವಾದುದು; ಅದು ಭೀಕರ, ಮಹಾ ಪ್ರಾಣನಾಶಕರ. ಅದು ಕೇವಲ ಅನಿಷ್ಟ ಮತ್ತು ನಷ್ಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದೆ; ಓ ಭಾರತ, ಇದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Obstinate insistence on an unrighteous course (adharma) carries dreadful consequences—harm, loss, and even destruction of life—and therefore should be abandoned, since such a path is neither ethically justified nor truly achievable in a wholesome way.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, the narrator Vaiśampāyana reports a strong admonition addressed to “Bhārata,” warning that the addressee’s present resolve is tied to adharma, will cause ruin and death, and cannot be successfully carried through.