Shloka 75
राजन! भरतश्रेष्ठ! हरिवंशपर्वमें भी प्रत्येक पारणके समय ब्राह्मणोंको यथावत् रूपसे खीर भोजन कराये ।।
rājan bharataśreṣṭha harivaṁśaparvaṇi api pratyeka-pāraṇa-kāle brāhmaṇān yathāvat kṣīra-bhojanaṁ bhojayet. samāpya sarvāḥ prayataḥ saṁhitāḥ śāstra-kovidaḥ śubhe deśe niveśya atha kṣaumavastrābhisaṁvṛtāḥ.
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಹರಿವಂಶಪರ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾರಣದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಾಯಸ (ಕ್ಷೀರಾನ್ನ) ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಸಂಹಿತೆಗಳನ್ನೂ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಅವುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕ್ಷೌಮ/ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊದಿಸಿ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಸ್ನಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಶ್ವೇತ ವಸ್ತ್ರ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದನ, ಮಾಲ್ಯಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಆ ಸಂಹಿತಾ-ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪೂಜಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರವೂ ಶುದ್ಧವೂ ಇಟ್ಟು, ಉತ್ತಮ ಭಕ್ಷ್ಯ, ಭೋಜನ, ಪಾನೀಯ, ಮಾಲ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮನೋಹರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೈವೇದ್ಯ-ದಾನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dharmic completion of sacred study: conclude recitation with generosity (feeding Brāhmaṇas), preserve the text respectfully (wrapping and placing manuscripts in an auspicious place), and perform worship with personal purity and mental concentration—treating scripture as a sacred trust.
In Vaiśampāyana’s instruction to the king, the focus shifts to proper observances connected with the Mahābhārata/Harivaṁśa textual tradition: how to mark the end of recitations, honour learned guests, and ritually venerate and safeguard the completed saṁhitā-manuscripts with offerings and disciplined conduct.