Shloka 39
सेवितं चाप्सर: सड्घैर्गन्धर्वैर्देविचारिभि: । विमानं समधिष्ठाय श्रिया परमया ज्वलन्
vaiśampāyana uvāca |
sevitaṃ cāpsaraḥ-saṅghair gandharvair divicāribhiḥ |
vimānaṃ samadhiṣṭhāya śriyā paramayā jvalan, bhārata! |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— ಅಪ್ಸರೆಯರ ಸಮೂಹಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗಚರ ಗಂಧರ್ವರೂ ಸೇವಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಅಧಿಷ್ಠಿಸಿ ಆಸೀನನಾದನು; ಓ ಭಾರತ, ಪರಮ ಶ್ರೀಯಿಂದ ಜ್ವಲಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse reinforces the Mahābhārata’s moral economy: righteous conduct and accumulated merit are portrayed as yielding exalted posthumous states, symbolized by radiant splendor and honor from celestial beings.
Vaiśampāyana describes a meritorious person being honored in heaven—attended by Apsarases and Gandharvas—mounting a divine vimāna and shining with supreme brilliance.