Shloka 60
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
य इमां संहितां पुण्यां पुत्रमध्यापयच्छुकम् । मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च । संसारेष्वनुभूतानि यान्ति यास्यन्ति चापरे
ya imāṃ saṃhitāṃ puṇyāṃ putram adhyāpayac chukam | mātāpitṛsahasrāṇi putradāraśatāni ca | saṃsāreṣv anubhūtāni yānti yāsyanti cāpare ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಪುಣ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಶುಕನಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಪಿಸಿದವನು ಮಹಾಭಾರತದ ಸಾರೋಪದೇಶವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಜನರು ಸಾವಿರಾರು ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳೂ ನೂರಾರು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಗಳೂ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಯೋಗ-ವಿಯೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಮುಂದೆಯೂ ಅನುಭವಿಸುವರು; ಇಂತಹ ಬಂಧಗಳು ಮರುಮರು ಸೇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುತ್ತವೆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly relationships—parents, spouses, children—are repeatedly gained and lost across the cycles of saṃsāra. Recognizing this recurring conjunction and separation encourages detachment and a clearer pursuit of dharma rather than clinging to transient bonds.
Vaiśampāyana introduces a key, distilled instruction associated with the Mahābhārata’s sacred teaching tradition: the holy compendium was revealed and taught to Śuka, and its essence is stated as a reflection on the repetitive, impermanent nature of familial ties in worldly existence.