Shloka 31
स्त्रीपर्व १: धृतराष्ट्रशोकः संजयाश्वासनं च
Strī Parva 1: Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Saṃjaya’s Consolation
न धर्म: सत्कृत: वक्षिन्नित्यं युद्धमभीप्सता । अल्पबुद्धिरहंकारी नित्यं युद्धमिति ब्रुवन् । क्रूरो दुर्मर्षणो नित्यमसंतुष्टश्ष वीर्यवान्
na dharmaḥ satkṛtaḥ vakṣi nityaṃ yuddham abhīpsatā | alpabuddhir ahaṅkārī nityaṃ yuddham iti bruvan | krūro durmarṣaṇo nityam asantuṣṭaś ca vīryavān |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—“ಯಾವನು ಸದಾ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವವನಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯೂ ಅಹಂಕಾರವೂ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಅವನು ನಿರಂತರ ‘ಯುದ್ಧ, ಸದಾ ಯುದ್ಧ!’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಕ್ರೂರ, ಸಹಿಸಲಾಗದವನು, ನಿತ್ಯ ಅಸಂತೃಪ್ತ; ಆದರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ.”
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
A person obsessed with perpetual war cannot truly uphold or honor dharma; loud claims about righteousness are undermined by ego, cruelty, intolerance, and chronic dissatisfaction.
Vaiśaṃpāyana characterizes a war-seeking figure as someone who talks of dharma while continually urging battle, highlighting the moral contradiction between professed righteousness and a temperament driven by pride and violence.