Shloka 226
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
अग्नौ वाससि सूर्ये च सुखं शीते<थधिगच्छति । जब गर्मी पड़ती है
agnau vāsasi sūrye ca sukhaṁ śīte ’thādhigacchati
ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಅಗ್ನಿ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ನೆರಳು, ನೀರು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಆರಾಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ತಾಪ, ಸೂರ್ಯತಾಪ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಾವರಣದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅರಾಜಕತೆ ಮತ್ತು ಅಸುರಕ್ಷೆಯ ಭಯ ಉದಯಿಸಿದರೆ, ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸುಖ ಸಿಗದು—ಏಕೆಂದರೆ ಸುರಕ್ಷೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳ ಮೂಲ.
ऐल उवाच
Educational Q&A
Comfort is relative to conditions (heat/cold), but the deeper teaching is that without security and social order (dharma upheld in society), ordinary sources of pleasure fail; fear destroys the possibility of peace.
In the didactic discourse of Śānti Parva, the speaker (Aila) uses a simple seasonal analogy—seeking shade and water in heat, and fire, sun, and clothing in cold—to illustrate that well-being depends on proper supports, and to underline that anarchy or insecurity negates all such comforts.