Shloka 293
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
छायायामातपे चैव समदर्शी महाद्युति: । तात! वहाँ एक जगह बैठकर महातेजस्वी शुकदेवजी मोक्षका ही चिन्तन करने लगे। धूप हो या छाया, दोनोंमें उनकी समान दृष्टि थी
chāyāyām ātape caiva samadarśī mahādyutiḥ | tāta! tatraika-sthāne upaviśya mahā-tejasvī śukadevaḥ mokṣasyaiva cintanaṃ kartum ārabdhavān | dhūpo vā chāyā vā—ubhayatra tasya samā dṛṣṭiḥ āsīt |
ನೆರಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಾಗಲಿ ಆ ಮಹಾದ್ಯುತಿಯ ಋಷಿಯ ದೃಷ್ಟಿ ಸಮವಾಗಿತ್ತು. ತಾತ! ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶುಕದೇವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸತೊಡಗಿದನು. ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪವಾಗಲಿ ನೆರಳಿನ ಶೀತಲತೆಯಾಗಲಿ—ಎರಡನ್ನೂ ಅವನು ಸಮಭಾವದಿಂದ ನೋಡಿದನು.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches samadarśitā—equanimity toward opposites (heat and shade)—as a mark of spiritual maturity, and it presents single-pointed contemplation of mokṣa as the sage’s highest aim.
Bhīṣma describes Śukadeva seated in one place, absorbed in reflection on liberation; external conditions like sun or shade do not disturb him, showing his steady, impartial mind.