Shloka 29
अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
इस प्रकार आत्मा प्रकृतिके द्वारा अपने ही स्वरूपके अनेक विभाग करता है। वह कभी स्वाहा, कभी स्वधा, कभी वषट्कार और कभी नमस्कारमें प्रवृत्त होता है ।। याजनाध्यापन दान तथैवाहु: प्रतिग्रहम् । यजनाध्ययने चैव यच्चान्यदपि किंचन
iti prakāreṇa ātmā prakṛtyā svasyā eva svarūpasya anekān vibhāgān karoti | sa kadācid svāhāyāṃ kadācid svadhāyāṃ kadācid vaṣaṭkāre kadācid namaskāre ca pravartate || yājanādhyāpana-dānaṃ tathaivāhuḥ pratigraham | yajanādhyayane caiva yac cānyad api kiṃcana ||
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆತ್ಮನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನದೇ ಏಕಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯರೂಪಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ‘ಸ್ವಾಹಾ’, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ‘ಸ್ವಧಾ’, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಜ್ಞೋದ್ಗಾರವಾದ ‘ವಷಟ್’ನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಮಸ್ಕಾರದ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಯಾಜನ, ಅಧ್ಯಾಪನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಗ್ರಹ; ಯಜನ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನ—ಮತ್ತು ಇತರ ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ—ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
वसिष्ठ उवाच