Shloka 46
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
यो बद्ध्वा त्रिशतं चाश्वान् देवेभ्यो यमुनामनु । सरस्वती विंशतिं च गड्ामनु चतुर्दश
yo baddhvā triśataṃ cāśvān devebhyo yamunām anu | sarasvatīṃ viṃśatiṃ ca gaṅgām anu caturdaśa ||
ವಾಯು ಹೇಳಿದರು— “ದೇವರ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರು, ಸರಸ್ವತಿ ತೀರದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಗಂಗಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಅಷ್ಟೇ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನು—ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದುಷ್ಯಂತಪುತ್ರ ಭರತನೇ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು।”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse holds up Bharata as an exemplar of royal dharma: a king’s power is ideally expressed through disciplined, public, and deity-oriented rites (yajñas) performed for cosmic order and communal welfare, not merely for personal gain.
Vāyu is recounting Bharata’s extraordinary sacrificial record, specifying numbers of horses bound for Aśvamedhas at the banks of major rivers (Yamunā, Sarasvatī, Gaṅgā) and summarizing his famed totals of Aśvamedha and Rājasūya rites.