Shloka 20
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
महाभारत &७७ स्वयं श्रीकृष्ण शोकमग्न युधिष्ठिरको समझा रहे हैं यः स्पर्थयायजच्छक्रं देवराजं पुरंदरम् शक्रप्रियैषी यं विद्वान् प्रत्याचष्ट बृहस्पति:
yaḥ spṛthayā yajac chakraṃ devarājaṃ purandaram | śakra-priyaiṣī yaṃ vidvān pratyācaṣṭa bṛhaspatiḥ ||
ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರನಾದ ಶಕ್ರನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದವನನ್ನು, ಶಕ್ರಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಗದರಿಸಿ ತಡೆದನು.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even learned people can fall into adharma when religious acts are driven by rivalry and the pursuit of favor or power; true merit depends on intention aligned with restraint and dharma, not competitive display.
Vāyu cites an example involving Indra (Śakra) and Bṛhaspati: someone performs sacrifices competitively to gain Indra’s favor, and Bṛhaspati intervenes to admonish and restrain that misguided pursuit.