Shloka 12
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
ब्रह्मवध्या महाघोरा रौद्रा लोकभयावहा । करालदशना भीमा विकृता कृष्णपिड्ूला
brahmavadhyā mahāghorā raudrā lokabhayāvahā | karāladāśanā bhīmā vikṛtā kṛṣṇapiṇḍūlā ||
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದರು— ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಧೆಯ ಪಾಪವು ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ—ರೌದ್ರ, ಭಯಾನಕ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವದು. ಅದು ವಿಕಟ ದಂತಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭೀಮಾಕಾರ, ವಿಕೃತ ದೇಹಧಾರಿಣಿಯಾಗಿ; ಕೃಷ್ಣವರ್ಣವೂ ಉಬ್ಬಿದಂತೆ ಕಾಣುವ ರೂಪವೂ ಹೊಂದಿ ತೋರುತ್ತದೆ—ಪವಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾದಾಗ ಧರ್ಮಲಂಘನೆ ಎಷ್ಟು ಭಾರೀ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಪ್ರತಿಮೆಯಂತೆ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the extreme gravity of brahma-vadha (Brahmin-slaying) in dharma discourse, portraying it as a terrifying force to emphasize that harming the sacred and learned order is a profound ethical rupture with far-reaching consequences.
Bhīṣma, in his instruction during the Śānti Parva, describes the guilt of Brahmin-slaying in vivid, personified imagery—monstrous, fear-inducing, and deformed—so the listener grasps the moral horror and the need for restraint and expiation.