Shloka 44
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
अविश्वस्ते विश्वसिषि मन्यसे वाध्रुवे ध्रुवम् । नित्यं कालपरीतात्मा भवत्येवं सुरेश्वर,देवेश्वर! नाशवान् होनेके कारण जो विश्वासके योग्य नहीं है, उस राज्यपर तुम विश्वास करते हो और जो अस्थिर है, उसे स्थिर मानते हो; किंतु इसमें कोई आश्वर्यकी बात नहीं है; क्योंकि कालने जिसके हृदयपर अधिकार कर लिया हो, वह सदा ऐसी ही विपरीत भावनासे भावित होता है
aviśvaste viśvasiṣi manyase vādhruve dhruvam | nityaṁ kālaparītātmā bhavaty evaṁ sureśvara deveśvara ||
ನಾಶವಂತವಾದ್ದರಿಂದ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆಯೇ ನೀನು ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತೀಯ; ಅಸ್ಥಿರವಾದುದನ್ನು ಸ್ಥಿರವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯ. ಓ ದೇವೇಶ್ವರ, ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ—ಕಾಲವು ಯಾರ ಅಂತರಾತ್ಮವನ್ನು ಆವರಿಸಿತೋ, ಅವರು ಸದಾ ಇಂತಹ ವಿಪರೀತ ನಿರ್ಣಯಗಳಿಂದಲೇ ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
भीष्म उवाच