Shloka 15
Bṛhaspati’s Counsel on Contentment
Santoṣa), Restraint, and Adroha (Non-injury
धर्मवर्त्मनि संस्थाप्य प्रजा वर्तेत धर्मत:ः । पुत्रसंक्रामितश्री श्व वने वन्येन वर्तयन्
dharmavartmani saṁsthāpya prajā varteta dharmataḥ | putrasaṅkrāmitśrīḥ śva vane vanyena vartayan ||
ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವರು ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಪುತ್ರನಿಗೆ ಸಂಕ್ರಾಂತವಾದರೂ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ಅರಣ್ಯಜ ಆಹಾರದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ—ಸ್ವಾಮ್ಯಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಜೀವನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
A ruler (or elder) should first anchor society in dharma; then, even after transferring wealth and authority to the next generation, one should uphold a disciplined, non-possessive life—symbolized by living in the forest on simple, wild sustenance.
Devastāna articulates a normative instruction about righteous governance and life-stages: establish the subjects in dharma, and after handing over prosperity to one’s son, continue a restrained forest-based mode of living, emphasizing duty over enjoyment.