जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
ಭರದ್ವಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಮಲೋಭ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲೇ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾರನ್ನೂ ಬಂಧಿಸಿ ಕೈದಾಗಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅಸಾಧಾರಣ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಯಾರ ಮನಸ್ಸೂ ಕದಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾರ ಮನದಲ್ಲೂ ಸಂಶಯ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ—ಅದೇ ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಿರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.
भरद्वाज उवाच
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.