Shloka 21
कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
आगतागमया बुद्धया वचनेन प्रशस्यते । अज्ञानाऊज्ञानहेतुत्वाद् वचनं साधु मन््यते
āgatāgamayā buddhyā vacanena praśasyate | ajñānāj jñāna-hetutvād vacanaṃ sādhu manyate ||
ಆಗಮಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾದ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದ ವಚನವೇ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿಸುತ್ತದೆ—ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಾಧುವಚನವೆಂದು ಮನ್ಯತೆ. ವೇದ-ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಮೋದಿತವಾಗಿಯೂ ತರ್ಕಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಹೇಳಿದ ಮಾತೇ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಕೇವಲ ತರ್ಕವನ್ನೇ ಪರಮವೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಅಜ್ಞಾನವೇ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sound teaching should unite scriptural/traditional authority (āgama) with disciplined reasoning (buddhi). Speech that helps transform ignorance into knowledge is ‘good’; treating logic alone as supreme while ignoring śāstra is presented as misguided.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and right understanding. Here he explains how authoritative knowledge is validated: statements rooted in Veda/śāstra and supported by reason are what people accept and what makes scripture effective.