Shloka 2636
Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
दुर्योधनो वासुदेवं वाग्भिरुग्राभिरार्दयत् उसे प्राणोंका अन्त कर देनेवाली भयंकर वेदना हो रही थी, तो भी उसकी चिन्ता न करते हुए दुर्योधनने अपने कठोर वचनोंद्वारा वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णको पीड़ा देना प्रारम्भ किया
sañjaya uvāca | duryodhano vāsudevaṃ vāgbhir ugrābhir ārdayat |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ದುರ್ಯೋಧನನು ವಾಸುದೇವನಂದನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಉಗ್ರ ಹಾಗೂ ಕಠೋರ ವಚನಗಳಿಂದ ನೋಯಿಸಿದನು. ತನ್ನಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣಾಂತಕರವಾದ ಭಯಂಕರ ವೇದನೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how adharma can express itself through speech: even when facing severe personal suffering, a person ruled by pride and hatred may choose to harm others verbally. It implicitly contrasts self-restraint and dharmic speech with cruelty and hostility.
Sanjaya reports that Duryodhana, despite being in terrible, potentially life-ending pain, turns his attention outward and attacks Krishna with harsh words, attempting to cause him distress through verbal aggression.