Shloka 11
Duryodhana-vadha-pratikriyā: Harṣa, Nindā, and Kṛṣṇa’s Nīti-vyākhyā (Śalya-parva 60)
(भ्रातृभि: सहितो भीम: सार्जुनैरस्त्रकोविदै: । न विव्यथे महाराज दृष्टवा हलधरं बली ।।
sañjaya uvāca |
bhrātṛbhiḥ sahito bhīmaḥ sārjunair astrakovidaiḥ |
na vivyathe mahārāja dṛṣṭvā haladharaṃ balī ||
tam utpatantaṃ jagrāha keśavo vinayānvitaḥ |
bāhubhyāṃ pīnavṛttābhyāṃ prayatnād u balavaddhalī ||
ಮಹಾರಾಜನೇ! ಅರ್ಜುನನೊಡನೆ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮಸೇನನು, ಹಳಧರ ಬಲರಾಮನು ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡರೂ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದಾಳಿಗೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಲರಾಮನನ್ನು ವಿನಯಶೀಲನಾದ ಕೇಶವನು ತನ್ನ ದಪ್ಪ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಭುಜಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆ ಬಲಿಷ್ಠ ಹಳಧಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, dharma includes restraint: Krishna’s respectful yet firm intervention models ethical leadership—preventing anger from widening violence among relatives and allies.
Balarama (Haladhara) rushes to attack; Bhima, supported by his brothers and Arjuna, remains unshaken. Krishna (Keshava) then physically restrains Balarama with effort, acting with humility to avert further conflict.