Shloka 16
Plakṣaprasravaṇa–Kārapacana tīrtha-varṇana and Nārada’s war briefing (Śalya-parva, Adhyāya 53)
एवमेतद् यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा । शक्रेण चाभ्यनुज्ञातं ब्रह्माद्यैश्व सुरैस्तथा,यदुश्रेष्ठ! इस प्रकार प्राचीनकालमें राजर्षि कुरुने इस क्षेत्रको जोता और इन्द्र तथा ब्रह्मा आदि देवताओंने इसे वर देकर अनुगृहीत किया
evam etad yaduśreṣṭha kṛṣṭaṃ rājarṣiṇā purā | śakreṇa cābhyanujñātaṃ brahmādyaiś ca surais tathā ||
ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆ. ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜರ್ಷಿ ಕೂರು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿ ಕೃಷಿಯೋಗ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಇದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse links sanctity to righteous action: Kuru’s disciplined, constructive labor (cultivating the land) becomes spiritually authoritative when aligned with dharma and affirmed by higher moral/divine order (Indra, Brahmā, and the gods).
Rāma addresses a Yadu hero and explains the ancient origin of the region’s holiness: the royal sage Kuru once cultivated it, and the chief gods granted approval and blessing, establishing the place as divinely endorsed.