Shloka 52
सरस्वतीतीर्थानुक्रमः — बलरामस्य तीर्थयात्रा
Sarasvatī Tīrtha Itinerary — Balarāma’s Pilgrimage
प्रसवश्चैव युवयोगोलाड्गूलर्क्षवानरा: | उन महातपस्वीने कुपित हो अपने उन दोनों ऋषि भाइयोंके पास पहुँचकर कठोर वाणीमें शाप देते हुए कहा--“तुम दोनों पशुओंके लोभमें फँसकर मुझे छोड़कर भाग आये। इसलिये इसी पापकर्मके कारण मेरे शापसे तुम दोनों भाई महाभयंकर भेड़ियेका शरीर धारण करके दाँढ़ोंसे युक्त हो इधर-उधर भटकते फिरोगे। तुम दोनोंकी संतानके रूपमें गोलांगूल
prasavaś caiva yuvayor golāṅgūlarkṣavānarāḥ | ity uktena tadā tena kṣaṇād eva viśāmpate ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು— “ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಂದ ಗೋಲಾಂಗೂಲ, ಕರಡಿಗಳು, ವಾನರಗಳು ಮೊದಲಾದ ಸಂತಾನವು ಹುಟ್ಟುವುದು.” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಲೋಭದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಋಷಿ-ಸಹೋದರರ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಕಠೋರ ವಚನಗಳಿಂದ ಶಾಪವಿತ್ತನು— “ಈ ಪಾಪಕರ್ಮದ ಫಲವಾಗಿ ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ದಂಷ್ಟ್ರಾಯುಕ್ತ ಮಹಾಭಯಂಕರ ತೋಳಗಳ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇತ್ತಿಚ್ಚೆ ಅಲೆದಾಡುವಿರಿ; ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಗೋಲಾಂಗೂಲ, ಕರಡಿ, ವಾನರ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಜಾತಿಗಳು ಜನಿಸುವವು.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Greed and abandonment of one’s duty/companions (dharma-bhraṃśa) lead to consequences that reflect the moral fault. The ascetic’s curse functions as a narrative expression of karma: betrayal and selfish pursuit bring a degrading transformation and a troubled, wandering existence.
An enraged great ascetic confronts two ṛṣi brothers who fled, leaving him behind due to desire for animals. He curses them to become fearsome, fanged wolves who must roam, and declares that from their progeny will arise animals such as the golāṅgūla, bears, and monkeys; the narrator then notes the immediacy of the effect.