Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
सुधन्वाने कहा--दैत्यराज! तुम पुत्रस्नेहकी परवा न करके जो धर्मपर डटे रह गये, इससे प्रसन्न होकर मैं तुम्हारे पुत्रको यह आज्ञा देता हूँ कि यह सौ वर्षोतक जीवित रहे ।।
vidura uvāca—evaṁ vai paramaṁ dharmaṁ śrutvā sarve sabhāsadaḥ | yathāpraśnaṁ tu kṛṣṇāyā manyadhvaṁ tatra ki param ||
ಸುಧನ್ವನು ಹೇಳಿದರು—ದೈತ್ಯರಾಜನೇ! ಪುತ್ರಸ್ನೇಹವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ನೀನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಜೀವಿಸಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿದುರು ಹೇಳಿದರು—ಸಭಾಸದರೇ! ಈ ಪರಮ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಈಗ ಕೃಷ್ಣಾ (ದ್ರೌಪದಿ) ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಣಯವೇನು ಎಂದು ಹೇಳಿರಿ. ಧರ್ಮವೇ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವಾಗ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಉನ್ನತ ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತೇನು?
विदुर उवाच
When dharma is under dispute, silence becomes complicity; those with authority and learning must give a clear, reasoned judgment aligned with justice, not with fear or favoritism.
In the Kuru court, after hearing a statement framed as ‘supreme dharma,’ Vidura urges the assembled elders and courtiers to answer Draupadī’s pointed question and declare their verdict on her case.