Shloka 9
Śiśupāla-janma-lakṣaṇaṃ (Śiśupāla’s birth marks and the prophecy of his end)
न हि सम्बुध्यते यावत् सुप्त: सिंह इवाच्युत: । तेन सिंहीकरोत्येतान् नृसिंहश्नेदिपुड्रवः
na hi sambudhyate yāvat suptaḥ siṁha ivācyutaḥ | tena siṁhīkaroty etān nṛsiṁhaś cedipuṅgavaḥ ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅಚ್ಯುತನು (ಕೃಷ್ಣನು) ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಿಂಹದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳದವರೆಗೆ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಾಯಿಗಳಂತೆ ಇವರು ಸಿಂಹದ ಸಮೀಪ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವನು ದಂಡಿಸಲು ಉದ್ಯತನಾಗಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಇವರ ಕೂಗು ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಚೇದಿ ವಂಶದ ಪుంగವ, ನೃಸಿಂಹ ಶಿಶುಪಾಲ, ವಿವೇಕಭ್ರಷ್ಟನಾಗಿ ‘ಈ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಿಂಹಗಳನ್ನಾಗಿಸುವ’ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ವಿನಾಶಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾ, ತಾನೇ ಮರಣವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Arrogant provocation thrives only while true authority remains restrained; when power awakens to uphold order, reckless speech and mob-like bravado collapse. The verse warns that anger and loss of discernment can incite others toward self-destruction.
During the royal assembly context, Śiśupāla and others are loudly challenging and insulting Kṛṣṇa. Vaiśaṃpāyana frames Kṛṣṇa as a ‘sleeping lion’: the uproar continues only until Kṛṣṇa chooses to act, while Śiśupāla, blinded by rage, is emboldening the gathered kings into a dangerous confrontation.