Shloka 17

Devanagari script

ततस्तौ पुरुषव्याप्रौ सर्वलोकथधनुर्धरौ । त्यक्तप्राणौ रणे वीरौ युद्धश्रममुपागतौ । समुत्क्षेपैवीज्यमानौ सिक्तौ चन्दनवारिणा

Transliteration

tatastau puruṣavyāghrau sarvalokātha dhanurdharau | tyaktaprāṇau raṇe vīrau yuddhaśramamupāgatau | samutkṣepairvījyamānau siktau candanavāriṇā ||

Translation

ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರ ಧನುರ್ಧರರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದವರು, ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಹೋರಾಡಿದ ವೀರರು, ಯುದ್ಧಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಎತ್ತಿಹಿಡಿದ ವೀಜಿಗಳಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಚಂದನಜಲದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲಾಯಿತು—ನಿರಂತರ ಸಮರದ ಮಧ್ಯೆ ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಗೌರವಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಂತೆ.

Word by Word

ततःthen, thereafter

तौthose two

पुरुषव्याघ्रौtigers among men

सर्वलोकधनुर्धरौbowmen famed in all the worlds

त्यक्तप्राणौhaving given up life; lifeless

रणेin battle

वीरौtwo heroes

युद्धश्रमम्fatigue of battle

उपागतौhaving reached; having come to (a state)

समुत्क्षेपैःby tossings/throwings (upward movements)

वीज्यमानौbeing fanned

सिक्तौsprinkled; anointed

चand

चन्दनवारिणाwith sandal(-scented) water

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

Sañjaya

two unnamed warriors (tau)

fans (vījana implied by vījyamānau/samutkṣepa)

sandalwood water (candana-vāri)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes