Shloka 25
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
अशोभत महेष्वासो धृष्टद्युम्न: कृतव्रण: । उस समय उनकी आँखें क्रोधसे लाल हो रही थीं। सारे शरीरमें घाव हो रहे थे; अतः वे महाथनुर्धर धृष्टद्युम्न वेगसे जलते हुए अग्निदेवके समान शोभा पा रहे थे ।। स पञठ्चदश नाराचाउ्शवसत: पन्नगानिव
sañjaya uvāca |
aśobhat maheṣvāso dhṛṣṭadyumnaḥ kṛtavraṇaḥ |
tadā tasya netre krodhena lohitīkṛte babhūvatuḥ |
sarvāṅge vraṇair ācitaḥ sa mahādhanuṣmān dhṛṣṭadyumno vegena jvalann iva hutāśanaḥ śobhāṃ lebhe ||
sa pañcadaśa nārācān śvasataḥ pannagān iva (kṣipat) ||
ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಗಾಯಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು; ದೇಹವೆಲ್ಲ ವ್ರಣಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಆದರೂ ವೇಗದಿಂದ ಮುನ್ನಗ್ಗುತ್ತಾ ಅವನು ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ದೀಪ್ತಿಮಂತನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದನು. ನಂತರ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಸೀಸುವ ಹದಿನೈದು ನಾರಾಚಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: even when wounded, a warrior must sustain courage and purposeful action. Anger is depicted as a battlefield force, but the emphasis is on steadfastness and directed energy—endurance and resolve in the face of suffering.
Sañjaya describes Dhṛṣṭadyumna in the thick of combat: his eyes redden with anger, his body is covered in wounds, yet he advances with fiery brilliance and shoots fifteen iron arrows that hiss like serpents.