Shloka 23
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
सम: कर्णस्य समरे य: स कर्णस्य पश्यत: । वृषसेनो महातेजा: शीघ्रास्त्रो दृढविक्रम:
samaḥ karṇasya samare yaḥ sa karṇasya paśyataḥ | vṛṣaseno mahātejāḥ śīghrāstro dṛḍhavikramaḥ ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಸಮರದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಶೀಘ್ರಾಸ್ತ್ರಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ದೃಢವಿಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತನಾದ ಕರ್ಣಪುತ್ರ ವೃಷಸೇನನು, ಅಭಿಮನ್ಯುವಧವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದನು; ಕರ್ಣನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಧನಂಜಯನು ಅವನನ್ನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the binding force of a warrior’s vow (pratijñā) and how dharma-shaped resolve can lead to uncompromising action in war, even against a formidable opponent, despite the sorrow and ethical tension surrounding vengeance.
Sañjaya describes Vṛṣasena, Karna’s powerful son, as Karna’s equal in battle. Vṛṣasena engages Arjuna, but Arjuna—remembering his vow made in response to Abhimanyu’s killing—slays him in Karna’s very presence, sending him to Yama’s realm.