Previous Verse
Next Verse

Shloka 153

Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation

प्रबभौ पुरुषव्याप्रो मन्दरस्थ इवांशुमान्‌ | उस श्रेष्ठ रथपर चढ़ा हुआ पुरुषसिंह कर्ण अपनी बाणमयी किरणोंसे युक्त हो मन्दराचलके शिखरपर देदीप्यमान होनेवाले सूर्यके समान प्रकाशित हो रहा था

sañjaya uvāca |

prababhau puruṣavyāghro mandarasthe ivāṃśumān |

ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾದ ಪುರುಷಸಿಂಹ ಕರ್ಣನು, ಬಾಣಮಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಮಂದರಾಚಲ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ದೇದೀಪ್ಯಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು।

प्रबभौshone forth, blazed
प्रबभौ:
Karta
TypeVerb
Rootप्र√भा
Formलिट् (Perfect), 3, Singular, Parasmaipada
पुरुषव्याघ्रःtiger among men (hero)
पुरुषव्याघ्रः:
Karta
TypeNoun
Rootपुरुषव्याघ्र
FormMasculine, Nominative, Singular
मन्दरस्थःstanding on Mandara (mountain)
मन्दरस्थः:
Karta
TypeAdjective
Rootमन्दरस्थ
FormMasculine, Nominative, Singular
इवlike, as
इव:
TypeIndeclinable
Rootइव
अंशुमान्the sun (the radiant one)
अंशुमान्:
Karta
TypeNoun
Rootअंशुमत्
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
K
Karṇa
M
Mandara (mountain)
S
Sūrya (the Sun)
R
ratha (chariot)
B
bāṇa (arrows)

Educational Q&A

The verse highlights how outward brilliance—strength, fame, and martial radiance—can be awe-inspiring yet morally ambiguous in a dharma-conflicted war; splendor does not by itself certify righteousness.

Sañjaya narrates Karṇa’s appearance on his chariot: he is depicted as dazzling and formidable, likened to the sun blazing on Mount Mandara, with his arrows metaphorically becoming the sun’s rays.