Shloka 4536
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
सज्यमस्य धनु: कण्ठे व्यवासृजत भारत । भारत! राधापुत्र कर्णने बारंबार हँसते हुए उनका पीछा करके उनके गलेमें प्रत्यंचासहित अपना धनुष डाल दिया
sajyam asya dhanuḥ kaṇṭhe vyavāsṛjat bhārata | bhārata! rādhāputraḥ karṇaḥ bāraṃbāraṃ hasan tasya pṛṣṭhataḥ anugamya tasya kaṇṭhe pratyāṅcāsahitaṃ svaṃ dhanuḥ nyaveśayat |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ಭಾರತನೇ! ಅವನು ಸಜ್ಜಿತವಾದ ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕಂಠದ ಮೇಲೆ ಜಾರಿಬಿಟ್ಟನು. ಆಗ ರಾಧೇಯ ಕರ್ಣನು ಮರುಮರು ನಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾರಿನೊಡನೆ ಅವನ ಕಂಠಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದನು।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, power can be expressed through humiliation and intimidation; this episode highlights the ethical strain between martial success and the restraint expected of a righteous battle (dharma-yuddha).
Karna repeatedly laughs while pursuing his opponent and, in a gesture of dominance, places his strung bow (with its bowstring) around the other’s neck, turning a weapon into an instrument of mockery and control.