कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
जैसे वज्रधारी इन्द्रने पर्वतोंको विदीर्ण किया था, उसी प्रकार अर्जुनने महान् वेगशाली वज़तुल्य नाराचोंद्वारा अश्वत्थामारूपी महान् शैलको पुन: वेधना आरम्भ किया ।। तमाचार्यसुतः क्रुद्ध: साश्चयन्तारमाशुगै: । युयुत्सुरागमद्योदधुं पार्थस्तानच्छिनच्छरान्,तब क्रोधमें भरा हुआ आचार्यपुत्र सारथि श्रीकृष्णसहित अर्जुनके साथ युद्ध करनेकी इच्छासे बाणोंद्वारा उनके सामने उपस्थित हुआ; परंतु कुन्तीकुमार अर्जुनने उसके सभी बाण काट गिराये
yathā vajradhara indraḥ parvatān vidārya, tathā arjuno mahāvegair vajratulyair nārācaiḥ aśvatthāmānam iva mahāśailaṃ punaḥ vedhanaṃ ārabdhavān. tam ācāryasutaḥ kruddhaḥ sāśvayantāram āśugaiḥ yuyutsur āgamat yoddhuṃ; pārthas tān acchinac charān.
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಚೀರಿ ಹಾಕಿದಂತೆ, ಅರ್ಜುನನು ವಜ್ರಸಮಾನ ವೇಗದ ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಹಾಶಿಲೆಯಂತೆ ನಿಂತ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಭೇದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು। ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದ ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರ ದ್ರೋಣನಂದನನು, ಸಾರಥಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಇರುವ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ವೇಗವಾದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದನು; ಆದರೆ ಪಾರ್ಥನು ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೆಡವಿದನು।
संजय उवाच
The verse contrasts rage-driven aggression with disciplined mastery: Aśvatthāmā attacks in anger, while Arjuna responds with controlled precision, cutting down every incoming shaft. Ethically, it highlights how skill and steadiness can restrain the destructive momentum of wrath in the midst of dharma-yuddha.
Sañjaya describes Arjuna piercing Aśvatthāmā with powerful iron arrows, likening Arjuna’s force to Indra splitting mountains. Aśvatthāmā, enraged, advances to fight Arjuna and Kṛṣṇa, firing swift arrows, but Arjuna severs all of them mid-flight.