Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
बिभेद हृदि बाणेन पृथुधारेण पाण्डव: । फिर दूसरे बहुत-से बाणोंद्वारा उसके रथको टूक-टूक कर दिया और काम्बोजराज सुदक्षिणके संकल्प एवं पराक्रमको व्यर्थ करके पाण्डुपुत्र अर्जुनने मोटी धारवाले बाणसे उसकी छाती छेद डाली
sañjaya uvāca | bibheda hṛdi bāṇena pṛthudhāreṇa pāṇḍavaḥ |
ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ವಿಶಾಲಧಾರೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ನಂತರ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಶರಗಳಿಂದ ಅವನ ರಥವನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಕಾಂಬೋಜರಾಜ ಸುದಕ್ಷಿಣನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನೂ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದನು.
संजय उवाच
The verse highlights a recurring Mahabharata ethic: in war, resolve and bravery (saṅkalpa, parākrama) are meaningful but not sufficient; outcomes depend on skill, strategy, and circumstance. It also reflects the harsh demands of kṣatriya-dharma, where decisive action can nullify even a worthy opponent’s intent.
Sanjaya describes Arjuna’s attack on Sudakshina of Kamboja: Arjuna first breaks apart his chariot with many arrows and then pierces him in the chest with a broad-edged shaft, thereby thwarting Sudakshina’s plans and prowess in the battle.