Shloka 453
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
अवध्यो<यं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम । राजन्! उनकी माता पर्णाशा अपने पुत्रके लिये वरुणसे बोली--'प्रभो! मेरा यह पुत्र संसारमें शत्रुओंके लिये अवध्य हो'
avadhyo 'yaṁ bhavel loke śatrūṇāṁ tanayo mama | rājan! asya mātā parṇāśā putrārthaṁ varuṇaṁ praty uvāca— “prabho! mama eṣa putraḥ saṁsāre śatrubhyo 'vadhyaḥ syāt” |
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—“ರಾಜನೇ! ನನ್ನ ಈ ಮಗನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅವಧ್ಯನಾಗಲಿ.” ಮಗನಿಗಾಗಿ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ ಅವನ ತಾಯಿ ಪರ್ಣಾಶಾ ವರುಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ಪ್ರಭು! ನನ್ನ ಈ ಪುತ್ರನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವನಾಗಲಿ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the human impulse to seek protection for loved ones through divine favor, while implicitly raising an ethical tension: in a dharmic war, personal boons and partialities can conflict with the larger moral order and the inevitability of consequences.
Sañjaya recounts to King Dhṛtarāṣṭra that a mother, Parṇāśā, petitions the deity Varuṇa for a boon that her son should be ‘avadhya’—not slayable by enemies—framing the son’s exceptional protection within the unfolding war narrative.