Shloka 266
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा तथा द्रोणविषयकप्रश्नाः
Dhṛtarāṣṭra’s Fainting and Questions Concerning Droṇa
धृष्टय्युम्नादृते रौद्रात् पाल्यमानात् किरीटिना । किरीटथधारी अर्जुनके द्वारा सुरक्षित भयंकर स्वभाववाले धृष्टद्युम्नको छोड़कर दूसरे किसीको मैं ऐसा नहीं देखता, जो अत्यन्त तेजस्वी द्रोणाचार्यके वधमें समर्थ हो
Dhṛṣṭadyumnād ṛte raudrāt pālyamānāt kirīṭinā | kirīṭadhārī Arjunena surakṣitaṁ bhayaṅkara-svabhāvaṁ Dhṛṣṭadyumnam utsṛjya nānyaṁ paśyāmi yaḥ atyanta-tejasvinaṁ Droṇācāryaṁ vadhane samartho bhavet ||
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದರು— ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವ ರೌದ್ರಸ್ವಭಾವದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯನ ವಧಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಭಯಂಕರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಹೊರತು ದ್ರೋಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of war: even a revered teacher like Droṇa becomes a legitimate target within the battlefield’s dharma, yet only an exceptionally destined and protected agent (Dhṛṣṭadyumna, guarded by Arjuna) is seen as capable of carrying out such a grave act. It underscores how power, protection, and fate converge in decisive moments.
Dhṛtarāṣṭra assesses the battlefield situation and concludes that, apart from the fierce Dhṛṣṭadyumna—who is being guarded by Arjuna—no one else seems able to kill the mighty Droṇācārya. The statement foreshadows Droṇa’s eventual fall and emphasizes Dhṛṣṭadyumna’s unique role in it.