Shloka 2
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — सैन्यप्रशंसा, भेदनवृत्तान्त-प्रश्नः
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya Dialogue: Praise of the Host and Inquiry after the Breach
शूराणां गर्जतां राजन संक्रुद्धानाममर्षिणाम् | श्रूयन्ते सम गिरक्षित्रा: परस्परवधैषिणाम्,राजन! उस समय अत्यन्त क्रोधमें भरकर एक-दूसरेके वधकी इच्छासे गर्जना करनेवाले अमर्षशील शूरवीरोंकी विचित्र बातें सुनायी देती थीं
śūrāṇāṁ garjatāṁ rājan saṁkruddhānām amarṣiṇām | śrūyante samagirakṣitrāḥ parasparavadha-eṣiṇām ||
ರಾಜನೇ! ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉರಿದ, ಅಸಹಿಷ್ಣುಗಳಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಗರ್ಜಿಸುವ ಶೂರರ ಭಯಂಕರವಾದ ನಾನಾವಿಧ ಧ್ವನಿಗಳು ಸಮರಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger and the desire to kill distort human speech and conduct into chaotic, harsh noise—an ethical warning that wrath (krodha) and intolerance (amarṣa) drive people away from discernment and dharma.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra the battlefield atmosphere: enraged warriors are roaring and shouting, and a confused, many-voiced clamor is heard as they press forward with mutual intent to slay.