Shloka 1
Jayadratha-rakṣā: Conch Signals and Encirclement of Arjuna
Chapter 79
ऑपन-माज बछ। डे अष्टसप्ततितमो< ध्याय: सुभद्राका विलाप और श्रीकृष्णका सबको आश्वासन संजय उवाच एतच्छुत्वा वचस्तस्य केशवस्य महात्मन: । सुभद्रा पुत्रशोकार्ता विललाप सुदु:खिता,संजय कहते हैं--राजन्! महात्मा केशवका यह कथन सुनकर पुत्रशोकसे व्याकुल और अत्यन्त दुः:खित हुई सुभद्रा इस प्रकार विलाप करने लगी--
sañjaya uvāca | etac chrutvā vacas tasya keśavasya mahātmanaḥ | subhadrā putraśokārtā vilalāpa suduḥkhitā ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ರಾಜನೇ! ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಳಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ಸುಭದ್ರೆ ಈ ರೀತಿ ವಿಲಪಿಸತೊಡಗಿದಳು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and human dimension of dharma in wartime: even when wise counsel and reassurance are offered by a noble guide (Kṛṣṇa), personal grief—especially a mother’s sorrow—arises naturally and demands compassionate acknowledgment.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that after hearing Keśava’s words, Subhadrā, tormented by grief for her son, begins to lament; this introduces her forthcoming lamentation within the Drona Parva episode.