दुर्योधनकवचविमर्शः
Duryodhana’s Armor and the Tactical Reassessment
अनुयातश्च पितरं मातृपक्षं च वीर्यवान् सहस्रशो रिपून् हत्वा हत: शूरो महारथ:,बलवान, शूरवीर और महारथी अभिमन्यु पितृकुल तथा मातृकुलकी मर्यादाका अनुसरण करते हुए सहस्रों शत्रुओंको मारकर मरा है
anuyātaś ca pitaraṁ mātṛpakṣaṁ ca vīryavān | sahasraśo ripūn hatvā hataḥ śūro mahārathaḥ ||
ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಶೂರನು ಪಿತೃವಂಶದ ಹಾಗೂ ಮಾತೃವಂಶದ ಧರ್ಮಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು; ಸಾವಿರಾರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾರಥಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಾನೂ ವೀರಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
वायुदेव उवाच
The verse praises unwavering adherence to one’s inherited dharma—honoring both paternal and maternal family codes—while highlighting the Kṣatriya ideal of courage and self-sacrifice: a hero may fall, yet his ethical steadfastness and valor remain exemplary.
Vāyu describes the fallen warrior (contextually Abhimanyu) as having upheld the honor of both sides of his family and having fought with extraordinary prowess, killing vast numbers of enemies before being slain.