Shloka 22
दुर्योधनकवचविमर्शः
Duryodhana’s Armor and the Tactical Reassessment
व्यूढोरस्को महाबाहुरनिवर्ती रथप्रणुत् । गतस्तव वरारोहे पुत्र: स्वर्ग ज्वरं जहि,सुन्दरी! चौड़ी छाती और विशाल भुजाओंसे सुशोभित युद्धसे पीछे न हटनेवाला तथा शत्रुपक्षेके रथियोंपर विजय पानेवाला तुम्हारा पुत्र स्वर्गलोकमें गया है। तुम चिन्ता छोड़ो
vyūḍhorasko mahābāhur anivartī rathapraṇut | gataḥ tava varārohe putraḥ svargaṃ jvaraṃ jahi, sundari ||
ವರಾರೋಹೆ! ವಿಶಾಲ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ, ಮಹಾಬಾಹು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗದವನು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ರಥಯೋಧರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದಾನೆ. ಶೋಕಜ್ವರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಶಾಂತವಾಗಿರು.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames heroic steadfastness in righteous battle as a meritorious path leading to svarga, and it counsels the bereaved to relinquish consuming grief—recognizing the deceased’s honorable end and the larger moral order (dharma) governing life and death.
Vāyudeva addresses a noble woman who is suffering after her son’s death. He praises the son’s valor—broad-chested, mighty-armed, unretreating, victorious over enemy chariot-warriors—and consoles her by declaring that the son has attained heaven, urging her to abandon her grief.