Shloka 35
यदि पुत्र न पश्यामि यास्यामि यमसादनम् । '“रथियोंकी गणना होते समय जो महारथी गिना गया था, जिसे युद्धमें मेरी अपेक्षा ड्यौढ़ा समझा जाता था तथा अपनी भुजाओंसे सुशोभित होनेवाला जो तरुण वीर प्रद्यम्नको, श्रीकृष्णको और मुझे भी सदैव प्रिय था, उस पुत्रको यदि मैं नहीं देखूँगा तो यमराजके लोकमें चला जाऊँगा ।। ३३-३४ ई ।। सुनसं सुललाटान्तं स्वक्षिभ्रृद्शनच्छदम्
yadi putra na paśyāmi yāsyāmi yamasādanam |
ನಾನು ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ಯಮನ ಸದನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು. (ಅವನ ಮೂಗು ಸುಂದರವಾಗಿ, ಲಲಾಟ ಮನೋಹರವಾಗಿ, ಕಣ್ಣು-ಭ್ರೂಗಳು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ, ದಂತಪಂಕ್ತಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಇತ್ತು.)
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how powerful attachment (especially parental) can eclipse resilience and even make death appear desirable; in the Mahābhārata’s ethical landscape, it underscores the human cost of war and the fragility of composure when loved ones are threatened or lost.
Sañjaya voices an intense fear and sorrow regarding his son’s fate in the ongoing conflict, declaring that if he cannot see his son again, he would rather go to Yama’s realm—an expression of despair amid the turmoil of the Droṇa-parvan battles.