Shloka 27
द्रोणेन दुर्योधनस्य कवचबन्धनम् — Drona’s Mantra-Bound Armor for Duryodhana
एवं निकायैस्तैर्दुग्धा पयो<भीष्ट हि सा विराट् यैर्वर्तयन्ति ते हााद्य पात्रैर्वत्सैशज्ष नित्यश:,सूंजय! इस प्रकार सभी प्राणियोंने बछड़ों और पात्रोंकी कल्पना करके पृथ्वीसे अपने अभीष्ट दूधका दोहन किया था, जिससे वे आजतक निरन्तर जीवन-निर्वाह करते हैं
evaṁ nikāyais tair dugdhā payo ’bhīṣṭaṁ hi sā virāṭ yair vartayanti te hādyapātrair vatsaiś ca nityaśaḥ, saṁjaya
ಓ ಸಂಜಯ! ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ಜೀವಿಗಳು ತಕ್ಕ ಕರುಗಳನ್ನೂ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ವಿರಾಟ್ ಭೂಮಿಯಿಂದ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ‘ಹಾಲನ್ನು’ ದೋಹಿಸಿದರು; ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಲೇ ಅವರು ಇಂದಿಗೂ ನಿತ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the world’s resources can yield different benefits to different beings depending on their aims and methods; ethical livelihood is framed as drawing sustenance from Earth through appropriate ‘means’ (vessels) and motivating principles (calves), implying responsible, ordered extraction rather than reckless exploitation.
Nārada explains to Saṁjaya a traditional cosmological metaphor: various groups of beings ‘milk’ the Earth like a cow, each obtaining its desired nourishment by employing imagined calves and vessels, and thereby they continue to live and sustain themselves.