Shloka 6
यज्ञैर्ननाविधैरिष्टवा प्रजामुत्पाद्य चोत्तमाम् । देवयान्यां चौशनस्यां शर्मिष्ठायां च धर्मत:,देवासुरसंग्राम छिड़ जानेपर उन्होंने देवताओंकी सहायता करके नाना प्रकारके यज्ञोंद्वारा परमात्माका यजन किया और इस सारी पृथ्वीको चार भागोंमें विभक्त करके उसे ऋत्विज, अध्वर्यु, होता तथा उदगाता--इन चार प्रकारके ब्राह्मणोंको बाँट दिया। फिर शुक्रकन्या देवयानी और दानवराजकी पुत्री शर्मिष्ठाके गर्भसे धर्मतः उत्तम संतान उत्पन्न करके वे देवोपम नरेश दूसरे इन्द्रकी भाँति समस्त देवकाननोंमें अपनी इच्छाके अनुसार विहार करते रहे
yajñair nānāvidhair iṣṭvā prajām utpādya cottamām | devayānyāṃ cauśanasyāṃ śarmiṣṭhāyāṃ ca dharmataḥ ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನಾವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಇಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ಅವನು, ಶುಕ್ರನ ಪುತ್ರಿ ದೇವಯಾನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತು ದಾನವರಾಜನ ಪುತ್ರಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links righteous kingship to two complementary duties: sustaining sacred order through yajña (ritual responsibility) and sustaining lineage/society through dharmic conduct in family life. ‘Dharmataḥ’ emphasizes legitimacy and ethical restraint rather than mere power or desire.
Nārada describes a ruler (implied from the wider Devayānī–Śarmiṣṭhā cycle) who performs many sacrifices and then begets excellent children with Devayānī (Śukra’s daughter) and with Śarmiṣṭhā, presenting these events as occurring in accordance with dharma.