Shloka 2
Droṇa’s Cakra-Śakaṭa Vyūha and the Protection of Jayadratha (द्रोणकृतः चक्रशकटव्यूहः)
पुण्डरीकसहस्रेण वाजपेयशतैस्तथा । अतिरात्रसहस्रेण चातुर्मास्यैश्व कामत: । अग्निष्टोमैश्व विविधै: सत्रैश्व॒ प्राज्यदक्षिणै:
puṇḍarīka-sahasreṇa vājapeya-śatais tathā | atirātra-sahasreṇa cāturmāsyaiś ca kāmataḥ | agniṣṭomaiś ca vividhaiḥ satraiś ca prājya-dakṣiṇaiḥ ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—“ಸಾವಿರ ಪುಂಡರೀಕ ಯಾಗಗಳಿಂದ, ನೂರಾರು ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಸಾವಿರ ಅತಿರಾತ್ರ ಹೋಮಗಳಿಂದ, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾನಾವಿಧ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಸತ್ರಯಾಗಗಳಿಂದ—(ಅತಿಮಹತ್ ಯಜ್ಞಪುಣ್ಯ ಸಂಚಯವಾಗುತ್ತದೆ).”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the immense scale of ritual merit obtainable through major Vedic sacrifices and generous dakṣiṇā, setting a benchmark for religious ‘achievement’ that later ethical or spiritual points in the passage can be compared against.
Nārada is speaking and enumerating celebrated Vedic rites—Puṇḍarīka, Vājapeya, Atirātra, Cāturmāsya, Agniṣṭoma, and satras—highlighting their quantity and richness in gifts, as part of a larger discourse on merit and religious acts.