Shloka 24
युधिष्ठिरकृष्णसंवादः — Yudhiṣṭhira’s Appeal and Kṛṣṇa’s Assurance
Droṇa-parva, Adhyāya 59
स चेन्ममार सृज्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया,वैत्य सृंजय! वे श्रीरामचन्द्रजी धर्म, ज्ञान, वैराग्य और ऐश्वर्य चारों बातोंमें तुमसे बहुत बढ़े-चढ़े थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी यहाँ नहीं रह सके, तब दूसरोंकी तो बात ही क्या है? अतः तुम यज्ञ एवं दान-दक्षिणासे रहित अपने पुत्रके लिये शोक न करो। नारदजीने राजा सूंजयसे यही बात कही
nārada uvāca | sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadrataras tvayā, vaittya sṛñjaya! vai śrīrāmacandrajī dharma-jñāna-vairāgya-aiśvarya-catuṣṭayeṣu tumasmād bahutarāḥ, tava putrād api adhika-puṇyātmānaḥ āsan | yadā te ’pi iha na sthātuṃ śekuḥ, tad anyeṣāṃ tu kathāiva kā? ataḥ tvaṃ yajña-dāna-dakṣiṇā-rahitasya putrasya kṛte śokaṃ mā kṛthāḥ | nāradaḥ rājānaṃ sṛñjayaṃ evam uvāca ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಸೃಂಜಯ, ವೈತಹವ್ಯ ವಂಶಜನೇ! ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಮೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಶೋಕಿಸಬೇಡ. ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನು ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ—ಈ ನಾಲ್ಕು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಮೇಲು, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ; ಆದರೂ ಅವನೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನೇ ಉಳಿಯಲಾರದೆ ಹೋದರೆ, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುವುದು? ಆದ್ದರಿಂದ ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ದಕ್ಷಿಣೆಗಳ ಫಲಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ತೆರಳಿದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಬೇಡ—ಎಂದು ನಾರದನು ರಾಜ ಸೃಂಜಯನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।
नारद उवाच
Educational Q&A
Narada teaches detachment grounded in impermanence: even the most righteous and powerful—exemplified by Rāma—cannot remain in the world forever, so excessive grief is misplaced. He also links a person’s end to the presence or absence of meritorious acts such as yajña, dāna, and dakṣiṇā.
Narada addresses King Sṛñjaya, who is mourning his son’s death. To console and instruct him, Narada cites Rāmacandra’s inability to stay in the world despite supreme virtues, and urges the king to restrain sorrow and reflect on dharma and merit.