Shloka 3
अभिमन्योर् दारुणः संमर्दः
Abhimanyu’s fierce melee amid chariot formations
गन्धर्वनगराकारं विधिवत्कल्पितं रथम् । तस्याभ्यशो भयत् केतुर्वाराहो राजतो महान्,विधिपूर्वक सजाया हुआ उसका रथ गन्धर्वनगरके समान जान पड़ता था। उसका रजतनिर्मित एवं वाराह-चिह्नसे युक्त महान् ध्वज उसके रथकी शोभा बढ़ा रहा था
gandharvanagarākāraṁ vidhivat kalpitaṁ ratham | tasyābhyaśo bhayat ketur vārāho rajato mahān ||
ಸಂಜಯನು ಹೇಳಿದನು—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನ ರಥವು ಗಂಧರ್ವನಗರದಂತೆ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ, ವರಾಹಚಿಹ್ನಯುಕ್ತ ಮಹಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಧ್ವಜವು ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತು ರಥದ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward order (vidhivat—properly made) and symbolic standards (ketu with an emblem) communicate authority and morale in war; it suggests that disciplined preparation and meaningful insignia shape perception and resolve, even amid violence.
Sañjaya describes a warrior’s chariot as magnificently constructed, likening it to a celestial Gandharva-city, and notes a great silver banner bearing a boar emblem standing prominently and beautifying the chariot.