Shloka 803
अतिष्ठत् स्थाणुभूत: स सहस्र॑ परिवत्सरान् | पार्थ! उस समय सम्पूर्ण देवता और तपोधन महर्षि भगवान् शंकरकी स्तुति करने लगे। उन भगवानने उस अनुपम एवं दिव्य माहेश्वर स्थान (रथ)-का निर्माण करके उसपर एक हजार वर्षोतक स्थिरभावसे खड़े रहे
atiṣṭhat sthāṇubhūtaḥ sa sahasraṁ parivatsarān | pārtha! tadā samagrā devatāś ca tapodhanā maharṣayaś ca bhagavantaṁ śaṅkaraṁ stotum ārabdhavantaḥ | sa bhagavān anupamaṁ divyaṁ māheśvaraṁ sthānaṁ (rathaṁ) nirmāya tatropaviśya/āsthāya sahasraṁ varṣāṇi sthirabhāvena tiṣṭhām āsa |
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಕಂಬದಂತೆ ನಿಶ್ಚಲನಾಗಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಂತನು. ಓ ಪಾರ್ಥ! ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪೋಧನ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಭಗವಾನನು ಅಪೂರ್ವವಾದ ದಿವ್ಯ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಸ್ಥಾನ (ರಥ)ವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸ್ಥಿರಭಾವದಿಂದ ನಿಂತನು.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral power of unwavering discipline (sthirabhāva) and devotion: sustained tapas and sincere praise align beings with dharma and invite divine support, showing that inner steadiness can be more potent than outward force.
A figure remains immobile for a thousand years; during this period the gods and ascetic seers praise Śiva. Śiva then fashions a unique divine Māheśvara ‘station’—described as a chariot—and remains there in firm, unshaken posture for a thousand years.